উদাৰীকৰণৰ পৰৱৰ্তী কালৰ ভাৰতৰ ৰাজহুৱা নীতি সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা।

Claude Opus 4.7

Answer: ভাৰতৰ উদাৰীকৰণ পৰৱৰ্তী কালৰ ৰাজহুৱা নীতি (১৯৯১ৰ পৰা) এক গভীৰ পৰিৱৰ্তনৰ যুগ আছিল য'ত ৰাষ্ট্ৰ-নিয়ন্ত্ৰিত অৰ্থনীতিৰ পৰা বজাৰ-ভিত্তিক, বিশ্বায়িত আৰু কল্যাণমুখী হাইব্ৰিড আৰ্হিলৈ পৰিৱৰ্তন ঘটিল।

১৯৯১ চনত মনমোহন সিঙৰ নেতৃত্বত প্ৰৱৰ্তিত LPG (Liberalization, Privatization, Globalization) নীতিয়ে ভাৰতৰ ৰাজহুৱা নীতিৰ ভেটি সলনি কৰিলে। ইয়াৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহ হ'ল— লাইচেঞ্চ ৰাজৰ অৱসান, ৰাজহুৱা খণ্ডৰ উদ্যোগৰ disinvestment, প্ৰত্যক্ষ বিদেশী বিনিয়োগ (FDI)ৰ দ্বাৰ মুকলি, আৰু আমদানি শুল্কৰ হ্ৰাস। অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত নীতিগত পৰিৱৰ্তন: ১৯৯৭ৰ নতুন টেলিকম নীতি, ২০০০ চনৰ SEZ আইন, ২০০৫ৰ VAT প্ৰৱৰ্তন আৰু ২০১৭ৰ GST এই পৰিৱৰ্তনৰ পৰম্পৰাৰ অংশ। বেংকিং খণ্ডত নৰসিংহম সমিতিৰ পৰামৰ্শ মতে সংস্কাৰ সাধন কৰা হ'ল। সামাজিক নীতিৰ ক্ষেত্ৰত 'অধিকাৰ-ভিত্তিক দৃষ্টিভংগী' এক নতুন দিশ। MGNREGA (২০০৫), শিক্ষাৰ অধিকাৰ আইন (২০০৯), খাদ্য সুৰক্ষা আইন (২০১৩), আৰু তথ্যৰ অধিকাৰ আইন (২০০৫) ৰাষ্ট্ৰৰ কল্যাণমুখী চৰিত্ৰৰ নিদৰ্শন। শাসন আৰু প্ৰযুক্তিৰ একত্ৰীকৰণ: আধাৰ, JAM Trinity (Jan Dhan-Aadhaar-Mobile), Direct Benefit Transfer, ডিজিটেল ইণ্ডিয়া— এই উদ্যোগসমূহে কল্যাণ বিতৰণৰ পদ্ধতি সলনি কৰিলে। সমালোচনাত্মক দৃষ্টিকোণৰ পৰা চালে দেখা যায়— এই নীতিসমূহে উচ্চ বৃদ্ধিৰ হাৰ আনিলেও অসমতা বঢ়াইছে, কৃষি সংকট ঘনীভূত হৈছে, আৰু কৰ্মসংস্থানবিহীন বৃদ্ধি (jobless growth) এক প্ৰত্যাহ্বান হৈ পৰিছে। সেয়ে উদাৰীকৰণ পৰৱৰ্তী ভাৰতৰ ৰাজহুৱা নীতিক 'নৱ-উদাৰতাবাদ আৰু কল্যাণবাদৰ সংমিশ্ৰণ' বুলি ক'ব পাৰি।

Final Summary

AI Roundtable-এ আলোচনা কৰিছে যে কেনেকৈ ১৯৯১ চনৰ এল.পি.জি. (LPG) সংস্কাৰে ভাৰতৰ শাসন ব্যৱস্থাক আমূল সলনি কৰিলে। Claude Opus 4.7-এ মত প্ৰকাশ কৰিছে যে জি.এচ.টি. (GST) আৰু ডিজিটেল ইণ্ডিয়াৰ দৰে আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰে অৰ্থনীতিক গতি দিছে যদিও বৰ্ধিত অৰ্থনৈতিক বৈষম্য এতিয়াও এক চিন্তনীয় বিষয়। এই পৰিৱৰ্তনে ভাৰতক এক নিয়ন্ত্ৰিত অৰ্থনীতিৰ পৰা এক গোলকীয় হাইব্ৰিড আৰ্হিলৈ লৈ গৈছে।

১ টা মডেলৰ ভিতৰত ১ টা মডেলেই সহমত প্ৰকাশ কৰিছে